เดือนนี้..เป็นเดือนที่ปูเป็นสมาชิก exteen ครบหนึ่งปีพอดี..

แต่การเริ่มต้นของปูที่ exteen จริงๆแล้วปูเริ่มเขียนบล๊อกอย่างจริงจังเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีที่แล้ว เริ่มหลังจากที่ปูเปิดร้าน The Way ได้ไม่กี่วัน ในช่วงนั้นปูเขียนเกือบทุกวัน วันหนึ่งๆ ปูสามารถดันเอนทรีอันมากมายด้วยความคิด(ไร้สาระ) ออกมาสู่สายตาชาว exteen ได้ 2-3 เอนทรีเลยทีเดียว

เอนทรีที่สองของบล๊อก ได้รับเกียรติจากคุณบริว ((Killuar) เพิ่งจะรู้ชื่อเมื่อไม่นานนี้เอง) เข้ามาคอมเมนท์และติดตามความเป็นไปของปูอย่างเหนียวแน่น จากนั้นเอนทรีอันแสนทุกข์ระทมที่ชื่อ "กองเถ้าถ่านของความฝัน" ได้รับเกียรติจากผู้ซึ่งเป็นผู้เปิดตาให้ปูมองเห็นโลกในมุมมองที่เปลี่ยนไปคุณ Restless Storm และหลายๆเอนทรีก็ทยอยมาราวกับสายน้ำ ปูได้มีโอกาสรู้จักคุณทราย (ตอนนี้เธอหายไปไหนน๊า) คุณระเบียงอารมณ์ คุณริน (ผู้หญิงตัวเล็ก) ซึ่งเธอขยันอัพพอๆกับปูและหายหน้าหายตาไปจากบล๊อกนานพอๆกับปู คุณจี้ คุณแมวเหงา คุณ Friday คุณกล่องจดหมาย (เอ่อ..เรียกแบบนี้จนชิน) ฯลฯ

หลายๆคนทยอยๆตามกันมาเป็นมิตรรักทางไกล แต่มากด้วยความผูกพัน ปูชื่นชมทุกคนในความรู้สึกที่แตกต่างกันไป พร้อมกับรู้สึกผูกพันกับแต่ละคนในความรู้สึกที่แตกต่างกันไปเช่นกัน

น้องอู๋เป็นอีกหนึ่งสาวน้อยที่เรียกเสียงฮาจากปูได้มาก ในช่วงกลางๆของการเขียนบล๊อก แต่พักหลังๆ รู้สึกว่าน้องจะเติบโตทางความคิดอย่างรวดเร็ว ความสนุกสนานตามวัยจึงลดน้อยไปบ้าง และดูเป็นผู้ใหญ่ที่คิดดีมีสาระ มากกว่าผู้ใหญ่จริงๆบางคนเสียอีก  ตอนนี้น้องอู๋เธอมาบอกลา ออกจะดูเป็นทางการและทำให้คนอ่านใจหายกันหลายคน การหายไปเฉยๆ อาจทำให้เราเพียงสงสัยไปต่างๆนานา แต่การบอกลาทำให้เรารู้สึกมากกว่านั้น คือ เหมือนบางสิ่งได้ขาดหายไป

ปูยังไม่ได้เอ่ยถึงใครนะ...นิกกี้ ชื่อแรกที่ปูรู้จักจากบล๊อกแรกของเธอ  ปูเข้าไปที่บล๊อกของเธอจาก..การเปิดประตูบ้านคนนู้นคนนี้เข้าไปเรื่อยๆ จนมาเจอเธอ ครั้งแรกที่เจอ  เธอเขียนถึงอะไรซักอย่างที่เป็นสาระ และสาระ สาระ มากมาย ล้วนเป็นประโยชน์ต่อเราๆท่านๆที่ไม่เคยรู้หรือรู้แต่คิดไม่ถึง ปูติดใจคุณกี้ตรงภาษาของเธอ เธอสุภาพและอ่อนโยนในถ้อยคำ ใครเป็นแบบปูบ้างเวลาเราอ่านเอนทรีของใคร เราเหมือนจะได้ยินเสียงของคนเขียนในจินตนาการ เสียงของกี้ในความรู้สึกปูคือ เสียงที่อ่อนโยนและแผ่วเบา พูดช้าๆ แต่ว่านุ่มนวล

นิกกี้เขียนบล๊อกอยู่ซักระยะ เธอเปลี่ยนเป็นคนสดใส เอนทรีของเธอชวนติดตามและมีประโยชน์จนสามารถขึ้น hot ได้หลายต่อหลายครั้ง แต่อยู่มาวันหนึ่งเธอก็ปิดบล๊อกนั้นอย่างถาวร และเปิดตัวผู้หญิงที่หลงรักพระจันทร์เป็นบล๊อกที่สอง

กี้ป่วย..เมื่อตอนที่ปูไม่ค่อยได้เข้ามาอัพบล๊อกอยู่ช่วงหนึ่งเป็นเวลาค่อนข้างนาน มีคอมเมนท์ทิ้งไว้จากคุณบริวว่า "กี้ป่วย" มีเมลจาก..คุณ..มาบอกปูว่า "กี้ป่วย" ปูกลับมาดูที่บล๊อกของกี้ ข้อความในเอนทรีนั้นทำให้ปูน้ำตาไหล เธอเล่าถึงอาการป่วยของเธอและพูดถึงความผูกพันกับคนใน exteen ที่เธอวาดภาพของแต่ละคนออกมาจากจินตนาการของเธอ 1 ในจำนวนหลายๆภาพนั้น มีภาพของปูอยู่ด้วย แต่แปลกที่ปู save ภาพนั้นไม่ได้ ในวันนี้จึงไม่มีภาพนั้นมาอวดทุกๆคน

อีกครั้งของความตื้นตัน เธอเขียนเรื่อง....เอ่อ...(จำชื่อไม่ได้..ขอโทษค่ะความจำปูมันสั้นจัง) .. เนื้อเรื่องที่เธอเขียนสวยงามและสร้างความประทับใจให้กับคนอ่านไม่น้อย แต่สำหรับปูมันมากกว่านั้นมันคือการรับเกียรติและเป็นเครื่องยืนยันว่าเธอนึกถึงปูอยู่เสมอ เธอลงท้ายว่านางเอกในเรื่องนี้มี 3 คนที่เธอเลือกไว้ 1 ในนั้นคือปู อีกแล้ว

ปูขาดๆหายๆไปจากบล๊อก เพราะติดภาระกิจและเรื่องบางเรื่องที่สำคัญมากสำหรับปู กลับมาตามไปอ่านและคอมเมนท์บล๊อกของเพื่อนๆน้องๆ ตามประสา และเจอกับนางสาวใบไม้ ข้อความที่อ่านแล้วคุ้นความรู้สึก  ทำให้ปูอดที่จะตามไปดูบล๊อกของเธอไม่ได้ ปูนึกถึงกี้ทันทีที่ได้อ่านเอนทรีของนางสาวใบไม้ ในที่สุดกี้ก็ยอมรับว่า นั่นคือกี้เอง เราแอบคุยกันทาง ems. น่ะค่ะ

สุดท้ายเมื่อวาน ปูได้กลับมาที่ exteen อีกครั้ง กลับมาดูว่าตอนนี้ใครเป็นอย่างไรกันบ้าง คุณบริวไปคัดเลือกทหารซึ่งก็ดูว่าหายต๋อมไปเลย ไม่ส่งข่าวคราวมาให้รู้กันบ้างว่ามีเฮหรือเปล่า แต่กี้...กี้มาบอกลา อีกครั้งกับคำร่ำลาที่หม่นหมอง และคนอ่านไม่อาจกลั้นน้ำตาได้ เธอเขียนถึงคนที่เธอผูกพัน หลายๆคน และแน่นอนว่า 1 ในจำนวนนั้นมีปูอีกเช่นกัน

เขียนมาถึงตรงนี้...ปูก็จำต้องสูดลมหายใจลึกๆยาวๆหลายครั้ง เพราะภาพที่หน้าจอเริ่มพล่าเลือนไป เมื่อจำต้องมองมันผ่านน้ำตา

ปูคงทำอะไรเพื่อกี้ไม่ได้เลย นอกจากให้กำลังใจ ปูคงพูดอะไรไม่ได้มากไปกว่าขอให้กี้เข้มแข็ง ปูไม่ได้สนใจนับว่ามันกี่เดือน กี่วันที่เราได้รู้จักกัน ไม่สนใจอยากรู้ว่ากี้เป็นใคร หน้าตา สุ้มเสียงเป็นยังไง เวลานี้ปูขอแค่ให้กี้มีกำลังใจเข้มแข็ง ขอให้กี้ผ่าน...อะไรก็ตามที่มันรุมเร้าอยู่ ขอให้มันผละจากกี้ไปเร็วๆ

นับความห่วงใย นับความผูกพัน เราคงไม่สามารถหาหน่วยใดมาวัดมันได้ ปูซาบซึ้งใจเมื่อได้เข้าไปที่บล๊อกของคุณกล่องจดหมาย และพบว่าเขาเขียน 1 เอนทรีเพื่อกี้ ตื้นตันใจเมื่อเข้าไปที่บล๊อกของน้องอู๋และพบว่า น้องอู๋เขียน 1 เอนทรีเพื่อกี้เช่นกัน

...สำหรับปู สำหรับพวกเรา คงมีเพียงเท่านี้ที่จะทำเพื่อกี้ได้ ขอให้มันเป็นเครื่องยืนยันความรัก ความผูกพัน และความห่วงใยที่พวกเรามีต่อกี้  ขอให้กี้..เข้มแข็งให้มากๆ พักผ่อนให้มากๆ กี้สามารถหายไปจากบล๊อกได้นานเท่าที่กี้ต้องการพัก เพื่อให้กี้แข็งแรงพอที่จะกลับมาเขียนเรื่องน่าอ่านให้พวกเราได้อ่านกันอีก

...อย่าห่วงกังวลอะไรเลยนะจ๊ะ ... ความดีของกี้จะคุ้มครองให้กี้ปลอดภัยในที่สุด ปูเชื่อแบบนั้นจริงๆนะ...

http://letterbox.exteen.com/20080406/entry นี่เป็นความห่วงใยของคุณกล่องจดหมายที่มีให้กี้นะจ๊ะ

http://lullscreen.exteen.com/20080406/silly-bear-blossom  และนี่ความรักจากน้องสาวเราจ๊ะ

http://wormearth.exteen.com/20080407/entry นี่ของแมวเหงาจ้ะ..เพิ่งอัพสดๆร้อนๆเลยนะ

http://redtear.exteen.com/20080408/entry-1 นี่ใบไม้นักเขียนจ๊ะกี้..ไปได้มาเมื่อซักครู่นี้ (09/04/2551)